Blog ambachtelijk taartje

Ambachtelijk taartje anno 2015

‘Wie wil er een stukje taart?’ vraagt manlief. Eh, taart? Nou… dat klinkt me als muziek in de oren. Hoewel, ik weet bij voorbaat wel dat deze taart waarschijnlijk in de categorie ‘verboden vruchten’ valt, voor mij althans (want oh, die gluten). Maar nieuwsgierig naar de aard van de taart spoed ik mij naar de keuken…

Een goudkleurig roombotertaartje, met glanzende noten bovenop, straalt mij tegemoet. ‘Roombotertaartje, noten, ambachtelijk’. Drie kreten die mijn speekselklieren aan het werk zetten. En dan die ambachtelijke blauwwitte ruitjes op het etiket, die doen meteen denken aan de warme bakker.

Dit vraagt om nader onderzoek. Want, wetend waar mijn ega dit soort taartjes koopt, ben ik wel extra alert op het etiket… En dus draai ik het taartje om en zet mijn leesbril op. Een hele rij ingrediënten… het duizelt me nu al. Ik verwacht op z’n minst roomboter, tarwemeel, eieren, suiker. Het is immers een roombotertaartje.
De opsomming begint met de ingrediënten van de vulling: 30% bestaat uit suiker, sojabonen, witte bonen, dextrose, glucosestroop, gemodificeerd zetmeel (aardappel). Natuurlijk staat suiker als eerste vermeld, maar dan: sojabonen en witte bonen. Huh??

Het etiket vervolgt met: 4% roomboter (oh, toch nog!) 4,7% walnoot, koolzaadolie, invertsuikerstroop, verdikkingsmiddelen (natriumfosfaten, natriumalginaat, pectinen, carboxymethylcellulose), aroma, zout, abrikozenpitten, weipoeder, citrusvezel, volle melkpoeder, palmvet, stabilisatoren (calciumfosfaat, trifosfaten)… en zo gaat de lange rij ingrediënten nog even door. Ik tel er wel meer dan 30… Ik haak af.

Weet je waar mijn oma haar boterkoek (annex roombotertaartje) van maakte? Let op, want de lijst is zó kort: 250 gram bloem, 200 gram suiker, 200 gr roomboter, 1 vanillestokje, 1 ei, snufje zout. Dat zijn welgeteld 6 ingrediënten! En lekker dat ie was…, nou ja, dat kun je je wel voorstellen.
Maar de ‘ambachtelijke industriebakker’ haalt allerlei kunstgrepen uit om het taartje goedkoop te produceren, er aantrekkelijk uit te laten zien en vooral lang houdbaar (tot 15 maart 2016!) te maken.

Dit is anno 2015 het taartje dat je in een gemiddelde supermarkt koopt. De buitenkant is veelbelovend, de binnenkant een drama… voor je gezondheid wel te verstaan. Want, over hoeveel bouwstoffen, brandstoffen en afvalstoffen zou dit taartje beschikken? Het laat zich raden.

‘Jij vindt het maar niks, hè, dat taartje?’ Een antwoord hoef ik manlief niet te geven. Ik trek een gezicht als een oorwurm, terwijl hij een royale punt snijdt.

Twee dagen later is het taartje spoorloos. Hij zal ‘m toch niet nu al soldaat hebben gemaakt? ‘Hé, waar is dat taartje gebleven?, vraag ik quasi nonchalant. ‘Oh, ik heb Rob en z’n team getrakteerd bij de koffie.’ Ik kan me lachen niet inhouden… Zo kan het soms gaan met ‘foute’ taartjes.

In oma’s voetsporen ga ik lekker zelf aan de slag met beslagkom, garde en pannenlikker. Straks ruikt de keuken naar bananencake met pecannoten; puur en ongekunsteld. Biologisch heet dat tegenwoordig. Wedden dat manlief straks zit te genieten? En jullie ook, want het recept komt in de receptenrubriek van Mind Your Food.;)